Çocuk Eğitimi

0 175

Az sayıdaki vatandaşımızın ve daha büyük oranda batılının ise bir yerlere tırmanmaya çalışan çocuklarına karışmadıklarını ve karışılmasından hoşlanmadıklarını gözledim. Bu gruptaki kişiler, tırmanan çocuklarına çevreden birisi yardım etmek istediğinde rahatsız oluyorlardı. “Dokunmayın kendisi çıkacak, kendisi çıkmalı” mesajını veriyorlardı. (Bati ülkelerinde yasayan herkes yukarıda belirtildiği şekilde davranmıyor olabilir. Ülkemizdeki herkes de bu konuda çocuklara yardım etmiyor olabilir; “çocuk dediğin düşe kalka büyür” sözü uyarınca bazılarımız, koltuğa tırmanan çocuklara aldırmıyor olabilirler.

Fakat şöyle bir düşündüğümüzde, basamağa veya koltuğa tırmanmaya çalışan çocuğa yardım davranışı kafanızdaki “biz” imajına uygun düşüyor mu düşmüyor mu? Her halde düşüyor.” Evet yukarıdaki örnekte anne baba tutumuna ilişkin bazı yargılar verilmiş. Burada kimi ebeveynler koruma içgüdüsüyle çocuklarına yardım ederken kimileri ise çocuk düşe kalka büyür zihniyetiyle herhangi bir hamlede bulunmamaktadırlar. Şimdi soruyorum; siz olsaydınız ne yapardınız? Bu soruyu yanıtlarken çocuğun sadece o an içinde bulunduğu durumu düşünmemek gerekir.

Zira o an yapılacak bir yanlış çocuğun bütün hayatını etkileyecektir. Yukarıda verilen örnekte doğru davranış ikisini de karıştırıp kaynaştırarak ortaya koyacağımız davranış olmalıdır.

Bizler çocuğu gözlemleyim tehlike anında müdahale edebilecek seviyede olmalı, aynı zamanda onların da birer birey olduğunu düşünüp kendi kararlarını verebileceğini, kendi işini yapabileceğini göz ardı etmememiz gerekir.

Aksi halde ileriki yaşamda anne babaya aşırı bağımlı, kendi başına bir iş yapamayan bir birey veya kendisini gösterme çabasında olup sokakların tehlikeli hayatına giren bir başka birey ortaya çıkabilir. O yüzden anne ve babalara düşen en büyük sorumluluk, çocukları ne çok sıkmak ne de çok gevşek bırakmaktır. İkisini dengede tutmaları anne ve babanın en büyük sorumluluğu olmalıdır.

 

Çocuk Eğitimi

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.